บทที่ 30 ปั่นประสาท

"ไอ้อาชิ" ภูเดินตามอาชิจนมาที่มุมตึก

"กูขออยู่คนเดียว" สองมือหนาค้ำยันไปที่พนังตึก ก้มหน้า พยายามสงบสติอารมณ์

"มึงจะมาอยู่อะไรตรงนี้ เดี๋ยวชะเอมก็ออกมาแล้ว กูรู้ว่ามึงรู้สึกยังไงแต่มึงก็อย่าลืมสิวะว่ามันคือการแสดง มันคือการแสดงนะเว้ย" ภูย้ำในคำพูดของตัวเองเพื่อเตือนสติเพื่อน

"กูรู้ แต่กูทำใจไม่เคยได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ