บทที่ 70 ยิ่งใกล้...ยิ่งคิดถึง

"เอม... เอมครับ"

"อื้ออออ... พี่อาชิ กี่โมงแล้วคะ" ชะเอมเอ่ยถามน้ำเสียงงัวเงีย

"ตีสามแล้ว กลับบ้านกันครับ"

"ค่ะ" ชะเอมตอบแต่ตาก็ยังคงหลับ แล้วลมหายใจก็สม่ำเสมออีกครั้ง

นี้ก็เป็นอีกครั้งที่ชะเอมอยู่ในสภาวะทิ้งตัว ตั้งแต่ขึ้นปีสอง เธอเรียนหนักขึ้น อ่านหนังสือหนักมาก หนังสือทุกเล่มเป็นภาษอังกฤษ มีสอบ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ