บทที่ 17 บทที่ 16 จูบลบรอย

บทที่ 16 จูบลบรอย

ซานโน้มตัวลงช้าๆ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นไหวของเมล

“กลัวเหรอ” เสียงเขาแผ่วลง แต่ยังแฝงแรงกดดันบางอย่าง 

เมลส่ายหน้าเบาๆ ทั้งที่หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก 

“ปะ เปล่าค่ะ”

“งั้นก็อย่าทำหน้าเหมือนจะหนีสิ” เขายกมือขึ้นแตะปลายคางเธอ บังคับให้เงยหน้ามองกันตรงๆ “ฉันไม่ได้จะทำร้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ