บทที่ 19 บทที่ 18 เปลี่ยนไป

บทที่ 18 เปลี่ยนไป

ซานหัวเราะในลำคอเบาๆ เมื่อเห็นเมลทำหน้ามึนใส่เขา

“เลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว ไม่ได้จะไล่ไปตายสักหน่อย” เขายิ้มบางๆ ให้เธอ “เข้าบ้านได้แล้วภัทรพร” มือใหญ่ยกขึ้นยีผมนุ่มอย่างแผ่วเบา ทว่าในวินาทีนั้น ภาพใบหน้าบึ้งตึงของซินดี้กลับซ้อนทับเข้ามาในความทรงจำอย่างไม่ทันตั้งตัว ยิ่งทำให้เขาร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ