บทที่ 23 บทที่ 22 คนแรกที่ใส่ใจ

บทที่ 22 คนแรกที่ใส่ใจ

เมลซุกหน้าลงกับหมอนเพื่อหนีความอาย ทว่าเขากลับรั้งตัวเธอขึ้นมานั่งเสียก่อน

“เดี๋ยวคัน ต้องล้างออกก่อน”

“เดี๋ยวเมลทำเองค่ะ”

“งั้นก็เช็ดออกก่อน แล้วค่อยไปล้างตัวอีกรอบ” เขาเดินไปหยิบกระดาษทิชชูบนโต๊ะข้างเตียง ก่อนกลับมาเช็ดคราบน้ำสีขุ่นบนเนินสามเหลี่ยมอวบอิ่มอย่างเบามือ

“ถ้ารู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ