บทที่ 44 บทที่ 43 ‘เมลรัก…พี่ซาน’

บทที่ 43 ‘เมลรัก…พี่ซาน’

ครืด~ ครืด

โทรศัพท์ซานสั่นสองครั้ง เขารีบละสายตาจากการมองวิวข้างถนนมามอง ก่อนนะยกขึ้นมารับสาย

“ว่าไง”

(เสร็จหรือยังคะ)

“อืม กำลังกลับน่ะ”

(ค่ะ เมลเลิกเรียนช่วงบ่าย เดี๋ยวไปหานะคะ)

“ได้สิ รออยู่ที่ห้องนะ”

“แหม…พอมีแฟนละพูดเสียงสองเสียงสาม” ไต้ฝุ่นหมั่นไส้ จนอะกระแนะกระแหนไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ