บทที่ 45 บทที่ 44 ก้าวไปทีละขั้น

บทที่ 44 ก้าวไปทีละขั้น

“รักเหรอ…” เขาทวนคำนั้นเบาๆ ก่อนเงยหน้ามองเมลแล้วยิ้ม “ก็จริงนะ เรายังไม่เคยพูดคำว่ารักกันเลย นี่เป็นครั้งแรกของเธอนะ ที่บอกรักฉัน”

“แล้วยังไงคะ”

“ก็ไม่ยังไง รู้สึกหัวใจเต้นเร็วดี”

เมลกะพริบตาปริบๆ มองเขาราวกับกำลังรอฟังอะไรบางอย่างจากเขา

ซานเงยหน้าสบตากับเมลตรงๆ แล้วโน้มตัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ