บทที่ 103 รักหวาน 44 - คิดถึง

เขาเผลอพูดราวกับเป็นเจ้าของเธออย่างลืมตัว

ลี่หนานหันมองหน้าพี่ชาย

“ทำไมต้องฝากด้วย ถึงไม่ฝากยังไงผมก็ต้องดูแลคุณมิรินเป็นอย่างดีอยู่แล้ว” เขายิ้ม

ลี่หนานลองพูดหยั่งเชิงพี่ชายดูว่าจะมีอาการอย่างไร ดูสิเขาเป็นถึงน้องชายแท้ ๆ กลับมีอะไรไม่พูดตรง ๆ มันช่างน่าโมโหนัก

“ก็ดี” ลี่เฉินตอบเสียงเรียบ ก่อนหันไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ