บทที่ 110 รักหวาน 51 - ไม่อยากหยุด

มิรินอายจน หน้าแดงจนแทบไม่เหลือพื้นที่แล้วในตอนนี้ สองมือขยับไปโอบคอเขาอย่างพร้อมรับในโชคชะตา ปล่อยให้เขารุกรานล่วงล้ำเธอซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า

เธอเผลอส่งเสียงครางหวานที่เขาอยากจะได้ยิน เวลานี้ไม่มีอะไรมาขวางกั้นความปรารถนาในใจของทั้งสองคนได้อีกต่อไปแล้ว เสียงหายใจหอบแรงของทั้งคู่หยุดลง มิรินเพลียจนหลับไปแ...