บทที่ 21 แน่ใจนะว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน

ผิดสินะ ที่ฉันเถียงออกไป เพราะไม่ทันที่พูดอะไรได้ต่อ ริมฝีปากอุ่น ๆ ของพี่ภีมม์ก็ทาบทับลงมาทันที

จังหวะที่ฉันกำลังอ้าปากจะเถียงเขา ทำให้เหมือนมีช่องว่างให้เรียวลิ้นของพี่ภีมม์แทรกเข้ามาในโพรงปากของฉันแถมยังชอนไชไปจนทั่ว

นี่ใช่ไหมที่เรียกว่าการจูบ มันเป็นความรู้สึกแปลก ๆ ที่ลิ้นของใครสักคนเขาอยู่ในปา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ