บทที่ 89 รักหวาน 30 - นอนเฝ้า

มิรินลืมตัวพูดออกไปเป็นชุด จนสังเกตเห็นลี่เฉินที่จ้องมองเธออยู่ยิ้ม ๆ เธอเริ่มรู้สึกตัวก่อนยิ้มแห้งออกมา

“เออ ขอโทษค่ะ ฉันพูดมากเกินไป งั้นฉันไปนั่งตรงโน้นดีกว่า” มิรินลุกขึ้นเตรียมจะเดินหนี แต่ก็ช้ากว่าที่ ลี่เฉิน คว้ามือของเธอเอาไว้ก่อน

“จะไปไหน นั่งอยู่ตรงนี้” ลี่เฉินทำเสียงเข้มใส่ จนมิรินถึงกับห...