บทที่ 96 รักหวาน 37 - เสือยิ้มยาก

มิรินมองท่าทางของลี่เฉินที่ทำกับเธอยิ่งหน้าเสียเข้าไปใหญ่ นาทีนี้เธอรู้สึกไม่อยากยืนอยู่ตรงนี้ต่อไปแล้ว

“อ่อค่ะรับทราบค่ะท่านประธาน งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ” มิรินอดไม่ได้ที่จะประชดเขากลับ เธอรีบเดินออกมาก่อนที่น้ำตาแห่งความน้อยใจจะเอ่อมันออกมา

*นี่ใช่ไหมคือคำตอบ ที่เขาไม่สนใจเธอเลยในวันนี้ คงเป็นเพราะเ...