บทที่ 13 บทที่ 12 เพราะอยากรับผิดชอบ (?)

บทที่ 12 เพราะอยากรับผิดชอบ (?)

ฉันรีบดันตัวเองออกจากตัวหมอพีท เพราะความตกใจที่จู่ ๆ เขาก็ลืมตาขึ้นมา ฉันที่นั่งยอง ๆ อยู่ด้านหน้าโซฟาตกใจ แถมหมอยังยกมือขึ้นมารั้งท้ายทอยฉันไว้ กลับทำให้ทิศทางในการล้มเปลี่ยนเป็นฟุบหน้าลงกับตัวหมอแทน

หน้าฉันแนบลงกับหน้าอกหมอเต็ม ๆ 

“เจ็บไหม” น้ำเสียงที่ดูตระหนกตกใจเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ