บทที่ 25 บทที่ 24 เตียงเดียวกัน

บทที่ 24 เตียงเดียวกัน

ไม่รู้จะตอบแทนหมอยังไงดี ฉันเป็นหนี้บุญคุณเขาครั้งใหญ่เลย หากไม่ได้เขามาช่วยไว้ทันเวลาไม่รู้ป่านนี้จะเป็นยังไง ว่าแล้วก็ถอนหายใจออกยาว ๆ จนหมอเข้ามาเห็น เขาเอียงคอและมองฉันเหมือนจะถามอะไร

“อาบน้ำไหม เหงื่อออกเหนียวตัวหมดแล้ว” นี่คงเป็นการปลอบใจที่ดีที่สุด เขาพูดกับฉันด้วยน้ำเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ