บทที่ 1 บทนำ

“แงๆ”

เสียงร้องของเด็กชายที่เพิ่งเกิดได้เพียงแค่3เดือนที่ร้องไห้เพราะพิษไข้สูง ทำให้คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวแบบตรินอดที่จะร้อนรนไม่ได้ เขาเสียชายที่รักไปแล้วเขาจะเสียลูกชายไม่ได้อีก

“เป็นยังไงบ้างครับหมอ” ตรินรีบปรี่เข้าไปถามหมอที่ตัวเองเรียกมารักษาลูกชายทันทีที่หมอเดินออกมา

“โรคนี้ไม่ใช่โรคของคนปกติครับ ผมคิดว่าคงเกี่ยวกับเลือดพิเศษในตัวของเด็ก…ผมว่าคุณควรพาเขาไปที่โรงพยาบาลเฉพาะทางเพราะถ้าให้ผมรักษา ผมก็จนปัญญาจริงๆครับ”

“สุวิทย์!! เตรียมรถฉันจะพาเทลไปโรงพยาบาล”

“เจ้านายแต่ตระกูลหลักกำลังจับตาเราอยู่นะครับ ถ้าทางนั้นรู้ว่าเจ้านายลักลอบมีลูกกับคนนอกมีหวังทั้งตำแหน่งผู้นำตระกูลและหัวหน้าแก๊งคงหลุดมือแน่ครับ” วีคนสนิทที่ยืนอยู่ข้างๆรีบถามเพราะกลัวว่าจะมีเรื่อง

“ฉันไม่สน!! ฉันเสียเนไปแล้วจะไม่ยอมเสียเด็กคนนี้ไปอีกเด็ดขาด…ไปเตรียมรถ ฉันสั่งได้ยินไหม!!”

“ครับ”

วีรีบไปทำตามที่เจ้านายของตัวเองสั่งทันที แม้ในใจเขาอยากให้เจ้านายเลือกสิ่งที่เขาบอกก็ตามที อนาคตของเจ้านายเขากำลังรุ่ง ถ้าการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับแก๊งอินทรีเสร็จสิ้นทุกอย่างก็จะเป็นของเจ้านายเขา ตริน หรือเตชณัฐ อธิบดีธนกูล ทายาทลำดับหนึ่งของตระกูลและผู้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมังกรแดง มาเฟีย 1 ใน 3 แก๊งที่มีอำนาจมากที่สุด แต่ถึงตรินจะเป็นผู้สืบทอดก็ใช่ว่าเขาจะได้เป็นเสมอไปเพราะตำแหน่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา เพราะอย่างนั้นแล้วการแต่งงานกับลูกสาวอินทรีเลยเป็นทางเลือกและหนทางที่ดีที่สุด

ทุกอย่างกำลังจะไปได้ดีถ้าไม่ติดที่ว่าเจ้านายของเขามีคนรักอยู่แล้วและมีลูกด้วยกัน จนวันหนึ่งตรินตัดสินใจจะล้างมือมาอยู่กันอย่างสงบสุขแต่ใครจะไปคิดล่ะว่าชายคนรักของตรินได้มาด่วนจากไปหลังจากคลอดลูกชายได้เพียงแค่3วัน หลังจากวันนั้นตรินก็เหมือนกับศพเดินได้ไร้ชีวิตจิตใจ

Special Blood Hospital 

“รบกวนญาติคนไข้รออยู่ด้านนอกนะครับ”

ไม่นานร่างของเด็กชายวัยสามขวบก็ถูกเข็นเข้าไปในห้องฉุกเฉินของแผนกกุมารเวชกรรม ส่วนผู้เป็นพ่อก็ได้แต่เพียงร้อนใจเดินไปมาที่หน้าห้องฉุกเฉิน

“ญาติคนไข้อยู่ไหนครับ”

“ผมครับ ผมเป็นพ่อของเด็ก” พอเห็นหมอเดินออกมาตรินก็รีบปรี่เข้าไปหาทันที

“ครับ...คุณเป็นเลือดพิเศษประเภทไหนครับ”

“Aครับ”

“แล้วอีกท่านที่เป็นBล่ะครับ”

“พ่ออีกคนของเด็กคนนี้เสียแล้วครับ มีอะไรหรือเปล่าครับคุณหมอ”

“ครับเด็กอยู่ในสภาวะช็อกครับ เนื่องจากเม็ดเลือดผสมปนเปไปหมด ทางเราเลยต้องการเลือดประเภทBที่เข้ากับเด็กได้เพื่อทำการถ่ายเทเลือดให้กัน แต่เลือดพิเศษแบบเราจะไม่เหมือนกรุ๊ปเลือดธรรมดาจะเปลี่ยนมั่วไม่ได้ถ้าไม่ใช่ของคนที่ให้กำเนิดมาหมอไม่อยากจะเสี่ยงเท่าไหร่ครับ”

“แต่ยังไงหมอก็ต้องช่วยลูกผมให้ได้ครับ ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ผมไม่ว่า”

“ผมช่วยเต็มที่แน่ครับไม่ต้องห่วง แต่ว่าตอนนี้เลือดประเภทB-กรุ๊ปAB Negative ของทางโรงพยาบาลไม่มีสำรองไว้เลยครับ”

สีหน้าของหมอที่เต็มไปด้วยความกังวลก็ทำให้ตรินอดที่จะกลัวไม่ได้ หลังจากที่เสียพ่อของเด็กคนนี้ไปเขาคิดว่าตัวเองจะไม่มีสิ่งที่ต้องกลัวที่จะสูญเสียอีกเลยใช้ชีวิตแบบไร้สติ เขาลืมคิดไปว่าตัวเองยังมีสิ่งที่ต้องปกป้องอยู่พอมารู้ตัวก็ตอนที่กำลังจะเสียไป 

“คุณหมอยังไงก็ช่วยลูกผมหน่อยนะครับ”

“ถ้าไม่รังเกียจลองเอาเลือดของผมไปดูไหมครับ”

เสียงจากด้านหลังทำให้ตรินและหมอหันไปมอง ชายหนุ่มใบหน้าสวยเหมือนผู้หญิงแต่ร่างกายกับดูผอมแห้งที่อยู่ในชุดคนไข้ทำให้ตรินรู้สึกแปลกใจ แต่เขาไม่มีเวลามาสงสัยอะไรอีกแล้วดูเหมือนสวรรค์จะเข้าข้างเขาแล้ว 

“คุณจะช่วยผมเหรอครับ”

“ถ้าช่วยได้นะครับ”

“ถ้าอย่างนั้นรบกวนเข้าไปเซ็นเอกสารยินยอมให้ก่อนนะครับ ตามหมอมาเลย” หมอเองก็ไม่รอช้าเพราะถ้าช้ากว่านี้อีกนิดเดียวอาจจะช่วยเด็กด้านในไม่ทัน

“สวรรค์อย่าพรากใครไปจากผมอีกเลย”

ตรินได้แต่นั่งภาวนาอยู่ด้านนอก ขอให้ผู้ชายคนนั้นช่วยลูกของเขาได้ แล้วถ้าอย่างนั้นจริงจะให้เขาทำอะไรก็ยอม

2ชั่วโมงต่อมา

“เจ้านายครับคุณหมอออกมาแล้ว” วีรีบวิ่งไปเรียกเจ้านายของตัวเองที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่ด้านนอก

ตรินรีบวางสายทันทีแล้วรีบวิ่งกลับมาที่หน้าห้องฉุกเฉิน

“หมอครับลูกชายผมเป็นยังไงบ้าง”

“เด็กปลอดภัยแล้วครับ แต่ช่วงนี้ยังคงต้องอยู่ในห้องปลอดเชื้องดเยี่ยมนะครับ”

“ขอบคุณครับ…ขอบคุณจริงๆ คุณหมอครับแล้วคนที่ช่วยลูกผมล่ะครับ”

“เขาฝากหมอมาบอกว่าไม่ต้องตอบแทนเขาหรอกครับ ชีวิตที่เหลืออยู่ของเขาก่อนตาย ได้ช่วยเหลือคนได้เขาก็ดีใจมากแล้ว”

“งั้นเหรอครับ”

“ถ้างั้นหมอขอตัวนะครับ”

“ขอบคุณอีกครั้งนะครับคุณหมอ”

หลังจากที่หมอเดินออกไปตรินก็ถึงกับทรุดตัวนั่งลงบนพื้น ทำเอาวีที่ยืนอยู่ใกล้ๆถึงกับตกใจ

“เจ้านายเป็นอะไรครับ”

“วี…ฉันไม่เคยกลัวอะไรเท่านี้มาก่อนเลย ต่อให้ความตายอยู่ตรงหน้าฉันยังไม่หวาดหวั่นเท่านี้ นายรู้ไหมเมื่อกี้ฉันกลัวแค่ไหน”

“เจ้านาย…คุณหนูเทลไม่เป็นอะไรแล้วครับ”

“อือ ลูกฉันปลอดภัยแล้ว”

ในใจของตรินตอนนี้เต็มความโล่ง แค่รู้ว่าลูกปลอดภัยเขาก็มีความสุขแล้ว ต้องขอบใจผู้ชายคนนั้นสักวันฉันจะตอบแทนนายนะ

บทถัดไป