บทที่ 18 จึก!!พรวด!!
“คุณ…คุณตรินเราควรหยุด” พอรู้ว่าขัดขืนหรือพยศไปตรินก็คงไม่ฟัง เลยเปลี่ยนวิธีเป็นการเกลี่ยกล่อมแบบสันติ
“ไม่มีทาง”
แต่ดูเหมือนจะไร้ผลเมื่อเสียงทุ้มตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“อ๊ะ!!หยุดนะ…อืออออ”
นิ้วแกร่งที่แทรกเข้ามาในช่องแคบด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัวถึงกับผวามือทั้งสองข้างจิกลงบนแขนแกร่งอย่างแรง ถ้าไม่ติดว่าตรินใส่เสื้ออยู่คงมีเลือดไหลกันบ้าง
“ดูนายคุ้นชินกับการรวมเพศจากด้านหลังนะ”
“อ่ะ…บะเบา…มันเจ็บ”
“แต่มันตอดรัดนิ้วฉันมากเลยภวิน…ถ้าเอาไอ้นั้นเข้าไปแทนมันจะรัดขนาดไหนกันนะ”
ตรินกระซิบหูคนที่ยืมไหล่เขาเป็นที่พักพิงเมื่อนิ้วที่สอดใส่เข้าไปเริ่มขยับเข้าออกอย่างชำนาญ นิ้วของตรินเริ่มขยับเข้าออกอย่างช้าๆแล้วเริ่มแปลเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้นตามจังหวะ ถึงแม้จะฝืดในการขยับช่วงแรกแต่พอเริ่มมีน้ำล่อลื่นออกมาทุกอย่างก็เริ่มง่ายขึ้น
“อ๊ะ…อ่า…สะ…เสียว”
ภวินตอนนี้ลืมเรื่องที่ผ่านมาไปจนหมดสิ้น ลืมว่าทะเลาะกับอีกฝ่าย ลืมว่าควรต่อต้านเขา
“ดูเหมือนว่ามันคงจะเข้าได้แล้ว ฉันจะใส่เข้าไปแล้วนะ”
“มะ…ไม่ มันไม่มีทางเข้าไปได้”
พอนึกถึงขนาดความใหญ่โตของแก่นกายที่ตัวเองเพิ่งได้สัมผัส ภวินก็ต้องรีบเอามือดันอกกว้างไว้ มันใหญ่เกินไปเขาไม่มีทางรับมันได้แน่
“ยังไม่เคยลองเลย…มันออกจากน่ารักนะวิน”
สรรพนามที่ถูกเรียกขานอย่างสนิทสนมไม่ได้ทำให้ภวินรู้สึกหายกลัวน้อยลงเลยแม้แต่น้อย
“อือออ…เจ็บบบบบ”
เมื่อปลายหัวขนาดใหญ่ค่อยกดเข้าไปในช่องแคบก็ทำให้ภวินเจ็บและปวดร้าวไปทั่วทั้งร่าง มันเจ็บไม่ต่างจากตอนมีเซ็กซ์กับแฟนคนแรกเลยสักนิดเผลอๆอาจจะเจ็บกว่าด้วยซ้ำ ตอนนี้ไม่ใช่แค่เพียงภวินหรอกที่เจ็บตอนนี้แต่ตรินก็เจ็บไม่ต่างกัน ยิ่งตอนที่ส่วนปลายยอดของเขาถูกช่องทางคับแคบรัดไว้ไม่ให้ขยับเข้าไป
“วินผ่อนคลายหน่อย”
ถึงจะบอกให้ผ่อนคลายก็เถอะลองมาเป็นคนโดนเสียบด้วยไอ้นั่นขนาดเท่านี้ดูไหมล่ะ ดูสิจะยังผ่อนคลายได้ไหม
แต่ถึงแบบนั้นก็ได้แค่เพียงค้อนอีกฝ่ายในใจเพราะความเจ็บปวดตรงกลางลำตัวมันทำให้เขาแทบไม่มีแรงที่จะตอบโต้
ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงระดับอกของภวินก่อนจะใช้ปากครอบครองยอดอกเล็กไว้ดูดดึงตึงความสนใจของภวินจากความเจ็บปวดด้านหลังมือใหญ่ก็กอบกุมแก่นกายภวินไว้แล้วชักขึ้นลง จากการเล้าโลมอย่างชำนาญดึงความสนใจภวินออกจากความเจ็บปวดได้อย่างรวดเร็ว มือเล็กค่อยสอดแทรกเข้าในกลุ่มผมดำแล้วขยุ้มอย่างแรงเพื่อระบายความเสียว อกเล็กตอบรับการดูดเลียจากอีกฝ่ายอย่างเต็มใจ
จึก!!พรวด!!
ตรินที่เห็นภวินเคลิบเคลิ้มกับการเล้าโลมของเขาก็ถือโอกาสดันแก่นกายตัวเองเข้าไปด้านในช่องแคบในครั้งเดียว
“โอ๊ยยยย…เจ็บฮืออออ”
ความเจ็บปวดที่เพิ่งได้รับมันทำให้คนที่ถูกกระทำถึงกับร้องไห้ออกมาอย่างอดกลั้นไว้ไม่ไหม น้ำตาที่ไหลอาบลงบนแก้มทำให้ตรินอดสงสารไม่ได้แต่ตอนนี้เขาหยุดไม่ได้แล้วจริงๆ มือแกร่งทั้งสองข้างช้อนไปจับก้นนุ่มของภวินไว้ทั้งสองข้าง หลังจากที่ไม่ยอมขยับอยู่นาน เขาก็เริ่มยกตัวภวินขึ้นเบาๆก่อนจับให้เด้งลงมาที่เดิมที่มีสะโพกเขายกขึ้นเพื่อรอรับการกระแทก
สวบ! พลั่ก!
“อ๊ะ…อ่า…”
ความใหญ่และยาวที่กระแทกเข้ามาทำเอาภวินถึงกับจุกไปหมด ข้างในท้องของเขาราวกับจะมีอะไรทะลุออกมาเลย
“อ่า~~แน่นชิบหาย”
ไม่ใช่เพียงแค่ภวินหรอกนะที่เสียวกระสั่นตรินเองก็ไม่ต่างกัน ช่องแคบด้านหลังที่คับแน่นและตอดรัดมันทำเอาเขาที่ไม่ได้เจอประสบการณ์แบบนี้มานานอดกลั้นต่อไปไม่ไหว เขาไม่รอช้าจับคนตัวเล็กยกขึ้นลงอย่างเร็วและเด้งสะโพกตอบรับกลับไปอย่างแรง
“คะ…คุณตริน…ไม่…อือ…ไม่ไหว…แล้วอ่า~~”
เป็นอีกครั้งที่ภวินเสร็จ แต่ดูเหมือนน้ำที่ออกมาครั้งนี้จะไม่เยอะเท่ารอบก่อนเลยทำให้ไม่ได้เปื้อนเสื้อเชิ้ตของตริน ส่วนตรินเองก็เด้งสะโพกเข้าออกแรงและถี่ขึ้นเรื่อยๆจนตัวเขาเองก็เสร็จตามภวินไปติดๆ น้ำร้อนที่พุ่งเข้ามาในท้องมันทำให้ภวินเริ่มได้สติกลับมา
ร่างบางที่เต็มไปด้วยเหงื่อค่อยๆยกตัวเองออกจากแก่นกายที่เสียบไว้ พอหลุดออกเขาก็ทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟานุ่ม ตอนนี้น้ำขุ่นเหนี่ยวและน้ำล่อลื่อของเขาไหลออกจากช่องทางที่เคยปิดสนิทหยดลงบนโซฟา ภวินเห็นแบบนั้นก็ก้มตัวลงไปหยิบกางเกงของตัวเองที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมใส่
“โอ๊ย!!!”
แต่ระหว่างที่ก้มตัว ความเจ็บปวดมันก็ถูกกระตุ้นเล่นเอาเขาแทบจะทรุดลงกับพื้น ดีที่ตรินคว้าเอวของเขาไว้ ดูเหมือนตรินจะจัดการกับตัวเองเสร็จแล้วสินะ
“ปล่อย!!”
“อยู่นิ่งๆเจ็บอยู่ไม่ใช่เหรอ”
“จะใส่กางเกงเดี๋ยวมีคนเข้ามาเห็น”
ตรินไม่ได้ยื้ออะไรภวินเขาวางภวินนั่งลงที่เดิมก่อนจะหยิบกางเกงที่ตกพื้นยื่นให้เจ้าของ ระหว่างที่ภวินแต่งตัวอยู่ตรินก็จ้องไม่วางตา
“มองทำไม”
“ฉันนึกว่านายจะโวยวายซะอีก”
“ฉันจะกลับแล้ว”
“เดี๋ยว…”
