บทที่ 24 เด็กนิสัยเสีย
“เทลมากินน้ำหน่อยไหม”
ภวินมองเด็กชายที่ตั้งใจแล้วอดยิ้มไม่ได้ ถึงเขาจะไม่ค่อยชอบเด็กแต่เขาก็พอจะรู้ว่าการเลี้ยงลูกแบบพ่อของเด็กชายมันคือวิธีการผิดมาก
“ทำไมนายไม่เอามาให้คุณหนูกินล่ะ เป็นผู้ดูแลยังไงเดี๋ยวก็ให้ตะ…เอ่อ ให้เจ้านายไล่ออกซะเลยนิ”
รวมทั้งตาแก่คนสวนนี้ด้วย สปอยเทลอย่างกับหลานตัวเอง…หัวจะปวด
“เทลจะลุกขึ้นมากินหรือว่าจะให้พี่ไปป้อน”
“เจลจาปายกิงเองค้าบ”
“โอ๊ยยย ทำไมน่ารักและเก่งแบบนี้ครับคุณหนู…อยากกอดสักทีสองที”
“ม่ายอาวคุงปู่จัวเหม็ง”
ไม่เพียงแค่พูดแต่เทลยังเอามือปิดจมูกแล้วลุกขึ้นวิ่งไปหาภวิน
“คิกๆ”
เสียงหัวเราะอย่างขำขันทำให้ศิวาที่ปลอมตัวมาเป็นคนสวนมองอย่างไม่พอใจ ให้ตายเถอะเขาหงุดหงิดกับพี่เลี้ยงของหลานชายมาก ตั้งแต่เขามาถึงที่นี่เขายังไม่เห็นทำอะไรเลยนอกจากพูดและให้หลานชายเขาทำเอง เทลถึงจะยังไม่ได้เข้าในตระกูลอย่างเป็นทางการแต่ก็ใช้นามสกุลอธิบดีธนกูล แค่นี้ก็ไม่จำเป็นต้องทำอะไรด้วยตัวเองแล้ว แต่ถึงแบบนั้นเขาก็ต้องยอมรับว่าการเห็นหลานชายทำอะไรหลายๆอย่างด้วยตัวเองได้ มันทำให้เขามีความสุขไม่น้อย
แต่ถึงยังไงก็หงุดหงิดไอ้หนุ่มนี่อยู่ดี
“ผมไม่ได้จะกอดจริงสักหน่อยครับ”
“เทลเห็นไหมคุณปู่คนสวนเขารู้สึกไม่แล้ว วันหลังไม่ลุกวิ่งหนีผู้ใหญ่แบบนั้นนะ ที่เขาตัวเหม็นเพราะมันเป็นอาชีพของเขา ถ้าไม่มีเขามาดูแลดอกไม้ให้เทลก็ไม่มีดอกไม้สวยๆไว้ดูนะเพราะงั้นแล้วไปขอโทษเขาแบบที่พี่เคยสอนนะ”
ถึงภวินจะขำแต่ก็อดที่จะเห็นใจชายวัยกลางคนนี้ไม่ได้ ถ้าเกิดเป็นตัวเองถูกทำท่าทีรังเกียจใส่แบบนั้นคงจะรู้สึกไม่ดี
“ค้าบ”
พอได้ยินสิ่งที่พี่เลี้ยงหลานชายพูดศิวาก็ถลึงตามองทันที นี่หลานเขาถูกให้ขอโทษลูกน้องงั้นเหรอ
“เจลขอโทกค้าบ”
เทลยกมือไหว้แบบที่ภวิน นั่นยิ่งทำให้คนที่ถูกไหว้ถึงกับอึ้ง บ้าบอไปแล้วคนที่มีอำนาจอย่างแก๊งมังกรแดงไม่จำเป็นต้องยกมือไหว้ใครถึงจะทำผิดแค่ไหนก็ตาม
“คุณหนูไม่จำเป็นต้องไหว้ใครนะครับ”
“ทามมายเหยอ ปี๋วิงบอกว่าทามผิกห้ายขอโทกแบบนี้”
พูดจบเทลก็ยกมือไหว้ให้ดูอีกครั้ง แม้จะรู้สึกขัดใจแต่ศิวาก็แอบเอ็นดูไม่ได้ ถ้าเขาเป็นคนเลี้ยงเองคงออกมาแบบพ่อของหลานชายแน่ๆ เพราะตรินเสียแม่มาตั้งแต่เด็ก เขาที่เป็นผู้ชายเลยเลี้ยงลูกแบบตามใจเพราะนั้นเขารับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งรุ่นที่8ด้วยเลยให้เวลากับแก๊งเป็นส่วนใหญ่ ทำให้ละเลยคนเป็นลูกและนี้คงเป็นเหตุผลที่เขาไม่ค่อยสนิทกับลูกชาย
“คุณลุงไม่ควรสอนเทลแบบนั้น ถ้าเขาทำผิดก็ต้องขอโทษ…คนบ้านนี้คิดเหมือนกันแบบนี้ทุกคนเลยหรือไง”
ภวินอดที่จะบ่นไม่ได้ ที่จริงเทลเป็นเด็กฉลาดมากขอแค่สอน แต่คนที่นี่ทุกคนกับเอาแต่สปอย คอยตามใจจนเทลจะกลายเป็นเด็กนิสัยเสียแล้ว
“ก็ทุกคนคือลูกจ้าง เจ้านายทำอะไรผิดนิดหน่อยมันจะเป็นอะไรไป”
“นี่!! ช่างเถอะแก่จนหัวหงอกขนาดนี้สอนไปก็คงเข้าสุภาษิตไม้แก่ดัดยาก”
“ไอ้เด็กนี่แกด่าฉันเหรอ”
“เปล่า…เทลถ้าขอโทษเสร็จแล้วเข้าไปข้างในกับพี่ดีกว่า วันนี้เราว่ายน้ำกันไหมพี่ลงสระได้แล้ว”
“เย้ๆ เจลจาว่ายน้ามกับปี๋วิง”
สุดท้ายเทลก็ลืมคุณปู่คนสวนจนหมดสิ้น ทำเอาศิวาในคราบคนสวนถึงกับโมโหพี่เลี้ยงคนนี้ของหลานชายที่มาแย่งความสนใจจากเขาไป ไว้ฉันจะกลับมาแก้แค้นนายคอยดูเถอะยังไงเทลก็เลือกปู่แบบฉันอยู่แล้ว
คฤหาสน์ตระกูลอธิบดีธนกูล
“คุณพ่อไปไหนมาเหรอ…แล้วทำไมถึงได้แต่งตัวโทรมขนาดนั้น”
นีน่าลูกสะใภ้ของบ้านถามขึ้นเมื่อเห็นพ่อสามีของเธอกลับเข้ามาในบ้านระหว่างที่เธอกำลังทำเล็บเพื่อคลายเครียดอยู่
“ไปทำธุระ…ว่าแต่เธอไม่กลับไปดูแลครอบครัวเหรอ เห็นว่าอยู่ในช่วงวิกฤตนิ”
“คือ…”
“ช่างเถอะ เมษให้คนไปเตรียมให้ฉันหน่อย”
“ได้ครับคุณท่าน” เมษที่ได้รับคำสั่งก็รีบไปจัดการทันที
ส่วนคนที่ถูกพูดเหมือนไล่ทางอ้อมก็ได้แค่กำมือเข้าหากันแน่นอย่างแค้นใจ ดูท่าทางเธอจะหมดประโยชน์แล้วจริงๆสินะ ไม่ได้เธอจะไม่มีทางยอมตกอับเด็ดขาด
“ว้ายยย!! คุณนีน่า…เลือด!!”
ช่างทำเล็บร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อเห็นเลือดของหญิงสาวที่เรียกจ้างตัวเองมาเลือดไหลออกมา นีน่าเป็นผู้หญิงที่ใครๆต่างอิจฉาเพราะเธอมีวาสนาได้แต่งงานกับสามีที่ทั้งหล่อ รวยและชาติตระกูลดี
“ช่างมัน…ออกไปซะ”
“แต่ว่า…”
“ฉันบอกให้ออกไปไง!!”
“ค่ะๆ”
ช่างทำเล็บรีบเก็บของตัวเองใส่กระเป๋าอย่างเร็วแล้วรีบออกจากตรงนั้นเพราะถ้าขึ้นอยู่นานกว่านี้หญิงสาวตรงหน้าไม่พอใจสั่งคนไปปิดร้านเธอจะแย่เอา พอเห็นว่าไม่มีใครแล้วนีน่าก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาใครบางคนทันที
“ฮัลโหลไมค์ นีน่ามีเรื่องจะให้ช่วยหน่อย”
“เอ้~~ทำไมเสียงของที่รักผมถึงได้ดูหงุดหงิดแบบนั้นครับ”
