บทที่ 25 เชี้ย!! ไร้ประโยชน์จริงๆ
“เอ้~~ทำไมเสียงของที่รักผมถึงได้ดูหงุดหงิดแบบนั้นครับ”
“อย่าเพิ่งมาล้อเล่นได้ไหม ฉันยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่นะ”
นีน่าตะคอกอย่างหัวเสีย นั่นทำให้ปลายสายรู้ได้ทันทีว่าไม่ควรทำให้หญิงสาวที่เป็นบ่อเงิน บ่อทองตัวเองหงุดหงิด
“พี่ขอโทษครับที่รัก ว่าแต่มีเรื่องอะไรครับ”
“เรื่องของตรินที่มีพิรุธและฉันสามารถใช้ต่อรองการหย่าได้นายได้เรื่องอะไรเพิ่มเติมไหม”
“ไม่เลย ผัวของที่รักระวังตัวดีมาก…คนที่พี่ส่งไปให้ติดตามความเคลื่อนไหว ติดต่อไม่ได้สักคนคงโดนจัดการหมด…แต่ว่าคอนโดที่ที่รักบอกมา มันไม่ได้มานอนเลยสักครั้งเดียว เหมือนมีบ้านที่คนนอกไม่รู้ปิดบังไว้”
“หรือเขาจะซ้อนผู้หญิงอื่นไว้”
ในใจของนีน่าพอคิดแบบนี้แล้วมันก็ร้อนรุ่มไปหมด แม้เธอจะแต่งงานกับเขาเพราะผลประโยชน์ แต่เธอก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอหลงรักสามีคนนี้ของตัวเอง
“งั้นก็ศีลเสมอกันนะสิ ที่รักก็มีชู้ทางนั้นก็มีชู้”
“หุบปาก!! ไปจัดการเรื่องที่ฉันสั่งให้ได้ข้อมูลมากกว่านี้แล้วฉันจะ ตอบแทนอย่างงาม”
“ได้เลย…แต่ว่าคืนนี้มาหาหน่อยได้หรือเปล่า ยังไงผัวของที่รักก็ไม่อยู่ เรามาสนุกกันหน่อยไหม”
“ไว้จะคิดดู แค่นี้แหละ”
พูดจบนีน่าก็วางสายทันที ดูท่าทางคืนนี้เธอคงต้องหาอะไรทำคลายเครียดสักหน่อย คิดได้แบบนั้นนีน่าก็เดินกลับขึ้นห้องไป โดยไม่ได้สังเกตเลยว่ามีหัวหน้าพ่อบ้านยืนฟังอยู่อีกมุม
..............................
สาธารณรัฐประชาชนจีน(Macau)
“คุณท่านปลอมตัวเป็นคนสวนเข้ามาครับ”
เสียงของคนสนิทที่กำลังรายงานความเป็นไปของลูกชายที่อยู่ไทยให้ผู้เป็นพ่อแบบตรินที่ต้องมาทำงานต่างประเทศฟังอย่างละเอียด โดยเฉพาะเรื่องที่พ่อของเขาจะมาที่บ้าน ความจริงแล้วเขารู้ก่อนวันที่จะบินแล้วว่าพ่อจะ ใช่ว่าพ่อของเขาจะซื้อตัวคนอื่นเป็นนิ
“แล้วทำอะไรมากกว่ามาหาเทลหรือเปล่า”
“ครับ…มีทะเลาะกับคุณภวินครับ แต่เหมือนจะทำอะไรไม่ได้เลยยอมถอยให้ครับ”
“ยอมถอยเนี่ยนะ” ตรินแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง
“ขออนุญาตครับ”
พอได้ยินเสียงจากด้านหลังตรินก็หันไปมองทันที เมื่อเห็นว่าคนที่มาเยือนคือคนสนิทของคนที่เขากำลังมาคุยธุรกิจด้วยก็รีบวางสายจากลูกน้องตัวเอง
“มีอะไรหรือเปล่า”
“ครับ นายท่านหยางจงบอกว่างานที่จะเข้าคืนนี้ต้องมีคู่ควงมาด้วยนะครับ ถ้าไม่มีก็ไม่ต้องเข้ามา…ท่านย้ำอีกอย่างมาได้ยินว่าภรรยาคุณตรินสวย ถ้าเชิญภรรยามางานคืนนี้ได้จะยิ่งคุยกันง่ายครับ นายท่านหยางจงชอบคนไทยเป็นพิเศษ”
“อืม…ฉันเข้าใจแล้ว นายออกไปเถอะ”
“ครับ”
หลังจากที่คนของหยางจงออกไปเขาก็ก้มลงมองนาฬิกาในข้อมือ ตอนนี้มันบ่ายสามถ้าบินมาที่นี่ก็ใช้เวลาราวๆ 7 ชั่วโมง ก็ประมาณสี่ทุ่มพองานเริ่มสี่ทุ่มครึ่ง ตรินหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดหาคนที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย
NiNa📞
ตู๊ด~~ตู๊ด~~
“ขณะนี้เป็นระบบฝากข้อความ กรุณาฝากข้อความหลังจาก ได้ยินเสียงสัญญาณ ตู๊ด!!”
“เชี้ย!! ไร้ประโยชน์จริงๆ”
คนที่พยายามติดต่อหาปลายสายถึงสองครั้งติดก็หงุดหงิดขึ้นมาทันที ผู้หญิงคนนั้นนอกจากทำเรื่องโง่ๆ แล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับเขาเลย ถ้าเขากลับไปจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยแน่ แต่จู่ๆ ใบหน้าของใครบางคนก็แวบเข้ามาในหัวของเขา
โจ้📞
ตู๊ด~
“ครับเจ้านาย” คนปลายสายที่เพิ่งวางจากเขาไปก็รีบกดรีบทันที
“โจ้ เดี๋ยวฉันจะให้วีไปรับภวินมาที่นี่นะ…นายไปบอกเขาว่าฉันสั่งให้มา ถ้าเขาไม่ยอมมาก็บอกไปว่าห้องฉันมีกล้องวงจรปิดถ้าไม่อยากให้คลิปคืนนั้นหลุดก็มาตามที่บอกดีๆ”
“ครับ”
แม้จะสงสัยว่าคลิปที่เจ้านายพูดถึงมันคืออะไร แต่เขาก็ได้เพียงแค่เก็บความสงสัยไว้ในใจและได้แค่ทำตามที่ถูกสั่งเท่านั้น
(7 ชั่วโมงต่อมา) City of Dreams
“นี่!! ไหนคลิปที่ว่านั่นลบมันออกเดี๋ยวนี้เลยนะ”
“หน้านายหวานหุ่นก็บาง ถ้าใส่วิกคงเหมือนผู้หญิงไม่น้อย”
ตรินไม่สนใจคำถามของคนที่ตัวเองลากมาเลยสักนิด เขาหยิบชุดกี่เพ้าของผู้หญิงขึ้นแล้วทาบบนร่างของคนมองคนที่ยืนทำหน้าบูดบึ้งใส่ตัวเอง
“คุณตริน!! ผมบอกว่าให้ลบมันออกเดี๋ยวนี้เลยนะ”
“ลบอะไร”
“ก็คลิปไง คลิปที่คุณบอกให้ลูกน้องคุณไปบอกผมไง”
ใช่แล้วก่อนหน้านี้หลายชั่วโมงได้ เขาที่กำลังว่าน้ำเล่นกับเทลก็ถูกลูกน้องคนสนิทของอีกฝ่ายเรียกไปคุย บอกว่ามีธุระด่วน
‘คุณภวินครับ เจ้านายบอกให้ผมมาบอกว่าจะมีคนมารับคุณไปหาท่านที่มาเก๊านะครับ’
‘มาเก๊า? มารับทำไมฉันไม่ได้จะไปสักหน่อย’
‘แล้วเจ้านายก็ฝากมาบอกอีกว่า ให้คุณตามไปดีๆเพราะห้องของเจ้านายมีกล้องวงจรปิด ถ้าไม่ยอมเชื่อฟังดีๆคลิปคืนนั้นอาจหลุดได้’
‘คลิปคืนนั้น?’
คำว่าคืนนั้นมันทำให้เขานึกถึงได้แค่เรื่องเดียวคือเรื่องที่เขากับตรินมีอะไรกัน เพราะอย่างนั้นเขาเลยรีบมากับคนของตรินมาที่นี่
“อ่ออออ…ไม่มีหรอก”
“งั้นเหรอ…งั้นก็ดีแล้ว…ห๊ะ!! ห๊า~~ไม่มี!! แล้วนายจะโกหกฉันทำไม”
ภวินถึงกับฟิวขาด เพราะตอนที่ได้ยินลูกน้องของตรินพูดเขาทั้งตกใจและก็กลัว ไม่งั้นคงไม่ยอมตามมาที่นี่ง่ายๆหรอก
“ก็ถ้าไม่บอกแบบนั้นนายก็ไม่ยอมมาและอีกอย่างฉันก็ไม่มีรสนิยมอัดคลิปตัวเองเอากับคนเก็บไว้ดูเล่น แต่ว่าถ้านายชอบรอบหลังเราลองอัดกันไว้ดูดีไหม ทำหลายท่าหน่อยจะได้เลือกว่าชอบท่าไหนเป็นพิเศษ”
ปลายประโยคตรินพูดเป็นภาษาไทยเลยทำให้ผู้ติดที่เป็นคนจีนฟังไม่รู้เรื่อง
“ใครมันจะไปชอบ…อีกอย่างใครมันจะไปทำเรื่องแบบนั้นกับไอ้คุณตรินอีกครับ ขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่า…ไม่! มี! วันเป็นแบบนั้นอีกแน่ เพราะงั้นส่งผมกลับไทยได้แล้ว”
“ไม่ได้ที่ฉันให้คนพานายมาเพราะวันนี้ ฉันจะให้นายเป็นคู่ควงไปคุยธุรกิจสำคัญ ถ้าผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวเสียหายมากกว่าห้าร้อยล้าน”
“ถ้ามันสำคัญขนาดนั้น คุณควรให้ภรรยาตัวเองมาแทนผมนะ” ภวินบอกปัดออกรอบ
“มันไม่ทันแล้ว นายเอาชุดนี้ไปเปลี่ยน”
ตรินที่ไม่ฟังคำทักท้วงของภวินเลยแม้แต่น้อย ยื่นเสื้อกี่เพ้าสีแดงสดของผู้ชาย ที่มีขายในร้านใส่มือของภวินก่อนที่ตัวเขาจะหยิบชุดข้างๆที่เป็นสีเลือดหมูมา ก่อนจะเดินเข้าห้องแต่งตัวไปก่อน
“คงจะทำอะไรไม่ได้แล้วสินะ”
