บทที่ 28 ติดใจขนาด64นะ

ติ๊ง!!

“พวกนายไปพักผ่อนเถอะ คงไม่มีอะไรแล้วล่ะ”

พอเดินถึงห้องตรินที่อุ้มภวินขึ้นรถและอุ้มพาขึ้นลิฟต์มาถึงห้องพักก็หันไปบอกลูกน้อง ก่อนที่จะก้าวเข้าห้องไปหลังจากที่ลูกน้องเปิดประตูไว้รอ

ตุ้บ!

“วินนายควรลุกไปอาบน้ำก่อนนะ” ตรินเขย่าร่างภวินอย่างแรง จนคนที่กำลังหลับพูดออกอย่างรำคาญใจ

“อืออออ ม่ายอาบคนจานอนนน”

“ไม่ได้ฉันไม่ชอบนอนกับคนไม่อาบน้ำ”

ตรินไม่พูดเปล่ายังอุ้มภวินขึ้นแล้วพาเดินตรงไปที่ห้องน้ำใหญ่ภายในห้อง

“ปล่อยยยย!! ม่ายอาบ”

“ไม่ได้!! นายต้องอาบฉันไม่ชอบคนตัวเหม็น”

แม้ปากเขาจะบอกว่าภวินตัวเหม็น แต่ความจริงมันไม่ใช่เลยสักนิด ภวินเหมือนเป็นคนที่มีกลิ่นกายเฉพาะตัว มันหอมมากจนหลายครั้งที่เขาสูดดมก็อดที่จะเคลิบเคลิ้มไม่ได้

ซ่า~~

“อือออ หนาววว”

ดูเหมือนว่าน้ำเย็นเฉียบที่ถูกเปิดจากฝักบัวใหญ่ จะทำให้สติของภวินเริ่มกลับมาอีกครั้ง

“คุณตรินแค่กๆ จะทำอะไรครับเนี่ย”

ภวินที่ได้สติกลับคืนมาก็ถึงกับสำลักน้ำที่ไหลเข้าตาเข้าจมูกตัวเอง

“สร่างเมาแล้วเหรอ”

“อืออออ เพราะงั้นปล่อยได้แล้ว”

“ปล่อยทำไม เดี๋ยวนายก็ไม่ยอมอาบน้ำอีกเพราะงั้นฉันอาบให้ดีกว่า”

“ไม่!! อืออออ”

ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่การอาบน้ำแบบปกติ เพราะเพียงแค่เขาเปิดปากจะร้องห้ามริมฝีปากเย็นเฉียบแตะลงมาบนริมฝีปากของเขาอย่างแรงก่อนจะบดเบียดตามอารมณ์และตามใจคนกำลังทำ น้ำที่กำลังไหลผ่านดูเหมือนว่า ตรินเริ่มจูบภวินช้าลงแต่ยังหนักหน่วงและตักตวงหาความหวานด้านในอยู่เหมือนเดิม มือของเขาค่อยปลดกระดุมเสื้อของชุดกี่เพ้าลงทีละเม็ด จนในที่สุดผิวขาวเนียนด้านในที่ชุ่มไปด้วยหยดน้ำก็ถูกเผยออกมา ภาพตรงหน้ามันทำให้เขาอดใจไม่ไหวจริง

ใบหน้าหล่อคมสันค่อยๆ ถอนจูบออกอย่างช้าๆก่อนที่จะจูบไล้ลงตามลำคอสวยที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ ภวินตอนนี้ไม่สามารถปฏิเสธรสสัมผัสจากตรินได้อีกเพราะเขารู้แล้วว่ารสรักที่ได้จากอีกฝ่ายมันถึงใจและเติมเต็มในเรื่องนี้มากแค่ไหน อีกอย่างอาจจะเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ยังไม่หมดไปด้วย

จุ๊บ!! จ๊วบ!!

“อ๊ะ!! อืออออ”

เพียงแค่ปากของตรินครอบครองยอดอกที่ชูชันจากความเย็นของสายน้ำ เสียงครวญครางกระเส้าภวินก็ดังขึ้น ตรินแม้ปากเขาดูดดึงยอดอกอยู่นั้น มือของเขาก็เริ่มถอดเสื้อของตัวเองที่เปียกชื่นออกรวมทั้งกางเกงของเขาและภวิน ก่อนที่จะดันตัวภวินที่กำลังเคลิ้มให้หลังไปชนกับกำแพงและปรับน้ำให้เบาลง ความแข็งของแก่นกายอันใหญ่โตที่กำลังเสียดสีกับแก่นกายของตัวเองมันทำให้เขาอยากสัมผัสมัน ไม่รู้ทำไมร่างกายของเขาถึงได้เร็วกว่าความนึกคิดเพราะตอนนี้มือของเขาเอือมไปจับแก่นกายตรินไว้แน่น

“ดูท่าทางนายจะติดใจขนาด64นะ” ตรินเงยหน้าขึ้นจากยอดอกเล็กแล้วยึดตัวขึ้นไปกระซิบข้างหูภวินอย่างล้อเลียน

หะ…หกสิบสี่!!

แม้จะรู้ว่ามันน่าจะเกิน58 แต่เขาก็ไม่คิดว่ามันจะถึง64 มิน่าล่ะมันถึงใหญ่กว่าคนรักเก่าแม้จะไม่ค่อยต่างกันมากก็เถอะ เพียงแค่คิดว่าส่วนกลางลำตัวของตัวเองต้องรับแก่นกายขนาดนี้เข้าไปภวินก็นึกถึงวันที่ตัวเองแทบจะเดินไม่ได้วันนั้น

“ชิ!! ก็แค่64ทำเป็นอวดมันจะมีอะไรดีถ้าไม่อึด”

“งั้นเรามาลองดูกัน ถ้าฉันไม่อึดจนทำให้นายสลบคาเตียงอย่ามาเรียกฉันว่าตริน” คนที่ถูกท้าทายก็ถึงกับของขึ้น

ปากหน่อปาก มึงจะไปถ้าเขาทำไมเนี่ยไอ้วิน

ภวินได้แต่คร่ำครวญกับตัวเองเบาๆ แต่รู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองจะคร่ำครวญยังไงก็คงไม่รอดจากกรงเล็บคนตรงหน้าแน่ๆ

“นายคงพร้อมแล้วสินะ ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า”

ตรินพูดจบก็จับขาภวินยกพาดเอวตัวเองข้างหนึ่ง ก่อนที่เขาจะจับมือเล็กของภวินให้จับแก่นกายตัวเองกับเขาให้เข้าหากัน

“นายคงทำเป็นใช่ไหม”

ร่างสูงโน้มตัวมากระซิบข้างหูเขาเบาๆ ก่อนจะขบเม้มที่ติ่งหูเล็กเล่นเอาเขาถึงกับเสียวสะท้านไปทั้งตัว ส่วนคนที่ทำก็มองอย่างพอใจ ดูท่าทางภวินจะเป็นคนบ้าจี้ที่หูสินะ

“รูดมันสิวิน”

ภวินไม่ได้พูดตอบรับหรือปฏิเสธ เขาจับแก่นกายของตรินกับตัวเองไว้แน่นแม้ว่ามันจะใหญ่เกินขนาดมือเขามากก็ตาม

“อ๊ะ!!!”

ดูเหมือนว่าคนที่ไม่ทันตั้งตัวแบบภวินจะสะดุ้งตัวตกใจเมื่อนิ้วแกร่งสอดเข้าทางด้านหลังโดยไม่มีการบอกกล่าวเลยแม้แต่น้อย ทำเอาเขาต้องจิกปลายเท้าลงบนพื้นเพื่อระบายความเสียว

“ดูเหมือนว่ามันจะยังไม่ปิดสนิทดีสินะ”

พอได้ยินคำพูดของที่ออกจากปากตริน ภวินก็อดที่จะอายไม่ได้ ให้ตายเถอะที่เขาเป็นแบบนี้ก็เพราะตัวเองไม่ใช่หรือไงทำไมถึงได้ดูภูมิใจขนาดนั้น

“อืออออ…อ่า~”