บทที่ 30 ซี๊ดดดด…แม่งรัดฉิบหาย
“คะ…คุณตริน…อืออออ”
“เรียกฉัน…ตรินสิวิน”
ตรินเองตอนนี้ก็แทบจะคุมสติตัวเองไม่อยู่ แต่ถึงแบบนั้นเขาก็อยากให้คนที่เขากำลังมีอะไรด้วยเรียกเขาแบบสนิทสนมกว่านี้
“ตะ…ตริน…อ่า…แรงกว่านี้…อยากได้แรงกว่านี้…อ๊ะ!!…อ่า~”
“ได้สิฉันจัดให้ ถ้าเดินไม่ได้อีกอย่าโทษฉันแล้วกัน”
ที่ตอนแรกเขาไม่ได้ใส่เต็มแรงเพราะยังนึกถึงวันที่ภวินเดินแทบ เพราะอย่างนั้นเขาเลยออมแรงไว้ แต่ถ้าขอกันแบบนี้เขาไม่จัดให้หนักคงจะเสียน้ำใจแย่
สวบๆ!! พลั่กๆ!!
แรงกระแทกที่แรงและถี่ขึ้นทำให้ ภวินอดทนกลั้นต่อไปไม่ไหวเขารีบชักแก่นกายของตัวเองขึ้นลงเร็วขึ้นไปอีก
“อ๊ะ…อร้างงงง”
เสียงร้องดังขึ้นเมื่อตัวเองถึงจุดสุดยอด น้ำขุ่นเหนียวไหลออกมาใส่มือก่อนจะถูกร่างออกทันทีด้วยสายน้ำเย็นที่ไหลผ่านร่าง ภวินซบหน้าลงบนบ่ากว้างด้วยความเหนื่อยล้า แต่ดูเหมือนว่าตรินจะไม่ได้เสร็จกับเขาเพราะแก่นกายที่เข้าออกช่องทางรักยังขยับเข้าออกไม่หยุดเลย เกือบสิบกว่านาทีได้ที่ความใหญ่ขยับอยู่อย่างนั้นจนในที่จุด ตรินก็กระแทกถี่ขึ้นรัวๆสี่ห้าที ก่อนจะปล่อยน้ำร้อนเหนียวพุ่งเข้าไปในท้องของภวิน
“อ๊ะ…อ่า!!!”
ดูเหมือนว่าไม่ใช่แค่ตรินที่เสร็จ แต่ภวินก็เสร็จอีกครั้งเพียงเพราะน้ำขุ่นเหนียวอุ่นๆฉีดเข้ามาในท้องตัวเอง ร่างกายของเขาตอนนี้แทบจะไม่มีแรงเหลือเลยได้แต่ซบลงบนบ่าแกร่งอย่างเหนื่อยหอบ ปล่อยให้ตรินทำอะไรตัวเองตามใจต่อ
“ฉันว่าแล้วชุดนี้ต้องเหมาะกับนาย…รู้ตัวไหมนายสวยกว่าผู้หญิงอีกนะ”
สายตาที่ดูเจ้าชู้ของคนที่นอนสบายใจ มองไปดูคนที่นั่งคร่อมตัวเองไว้อย่างอารมณ์ดี ก่อนค่อยๆกรีดนิ้วแกร่งลงลูบไล้ตามรอยแยกที่แหวกขึ้นสูงของชุดกี่เพ้าสีแดงสวย
“ไม่เอาผมจะถอดแล้ว”
คนที่สวมใส่ชุดบอกอย่างอายๆ ตอนนี้ตัวเขากำลังใส่ชุดกี่เพ้าของผู้หญิงอยู่ ทำไมนะเหรอเพราะหลังจากที่ออกจากห้องน้ำเสร็จตรินก็เดินไปหยิบถุงเสื้อผ้าที่วางอยู่มายื่นให้ตอนแรกเขาก็สงสัยว่ามันคืออะไรจนกระทั่งหยิบชุดด้านในออก แต่ก็งงมากกว่าเดิมเมื่อเห็นว่ามันคือชุดของผู้หญิง เลยถามคนที่ยื่นให้ว่ามันคืออะไรสิ่งที่อีกฝ่ายตอบมาคือชุดที่ให้เขาใส่ พอเขาปฏิเสธว่าไม่ใส่ก็ถูกขู่ว่าจะทำเรื่องอย่างว่าด้วยกันทั้งคืนแทน เพราะงั้นเขาเลยยอมใส่เพราะไม่อยากทำแบบนั้นอีก แค่ตอนอยู่ในห้องน้ำเขาก็จุกจะแย่แล้ว
“จะถอดทำไม…ดูสิแค่เห็นนายใส่ชุดนี้มันก็แข็งขึ้นมาอีกแล้ว มาเอากันอีกรอบเถอะไหนนายบอกว่าอยากดูความอึดฉันไง”
ตรินกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่เชื่อว่าตัวเองต้องการมากแค่ไหน เลยจับมือเล็กมาสัมผัสแก่นกายของตัวเองดันผ้าเช็ดผืนเล็กที่แทบจะไม่ได้ปิดบังอะไรไว้ออกมา
“ไอ้บ้า!! ฉันไม่ทำ”
แต่แม้ภวินจะด่าตรินไปแบบนั้น ความต้องการของเขาตอนนี้ก็ไม่ได้ต่างจากตรินเลยสักนิดเพียงแค่ได้สัมผัสแก่นกายแข็งอันใหญ่โตอีกครั้ง
“ปากไม่ต้องกับใจเลยนะ ทั้งที่ไอ้นี่ของนายมันแข็งขึ้นเหมือนกัน”
ตรินลูบไปตามผ้าของชุดสวยเบาๆตรงจุดแข็งขืนของภวินราวกับว่าจะส่งความต้องการสัมผัสของที่อยู่ใต้ผ้า
“งะ…งั้นก็ทำสิ”
ภวินก้มหน้าลงทำหน้าก่อนจะตอบออกไปเพราะความอาย แต่ถึงแบบนั้นรสราคะของตรินมันยังตราตรึงอยู่ในใจจนอยากที่จะลิ้มลองมันอีกครั้ง
“คราวนี้ฉันจะให้นายเป็นคนทำวิน…ขย่มมันสิ”
พูดจบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กก็ถูกดึงออกจากร่าง จนแก่นกายที่ถูกปิดไว้ตั้งตระหง่านเสียดสีกับร่องก้นของคนที่กำลังนั่งคร่อมอยู่
“ทำสิวินตอนนี้มันเป็นของนาย นายสามารถใช้งานมันจนพอใจเลย”
แม้จะเป็นคำพูดที่ไม่ค่อยหน้าฟังในเวลาปกติ แต่ถ้าเป็นตอนนี้มันช่างปลุกเร้าอารมณ์ของเขาได้ดีเหลือเกิน ไฟราคะที่ยังหลงเหลืออยู่ในกาย ทำให้ภวินตัดสินใจทำตามความต้องการตรงหน้า
ขอทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการก่อนแล้วกัน
ภวินเคลื่อนกายตัวเองต่ำลงอยู่ในระดับเดียวกันกับแก่นกายใหญ่ เขาก็ค่อยๆหย่อนตัวลงช้าๆ
สวบ!!
“อ๊ะ…อือออ…ไหนบอกจะให้ทำเอง”
คนตัวเล็กบนร่างเขาเริ่มโวยวาย เมื่อเขาจับเอวบางกระแทกลงมาอย่างแรง แต่ใครจะสนตอนนี้เขาอยากเห็นภวินขย่มตัวเองจะแย่
“วินคาบไว้สิ ฉันอยากเห็นนายตอนกำลังกลืนกินฉัน”
ชายผ้าของชุดกี่เพ้าถึงดึงขึ้นสูง ภวินยอมทำตามที่ตรินบอกอย่างง่ายดาย ภาพของภวินที่กำลังคาบชายเสื้อของชุดกับช่องทางรักที่กำลังกลืนกินแก่นกายของตัวเองยิ่งทำให้ตรินรู้สึกคึกคักขึ้นมาอีกจนแก่นกายขยายขึ้น ทำเอาภวินเบิกตากว้างเพราะไม่คิดว่าความใหญ่โตอยู่แล้วจะใหญ่ขึ้นได้อีก
“ขย่มสิวิน…ฉันต้องการนายเหลือเกิน”
ตรินใช้มือจับแก่นกายภวินไว้ก่อนจะรูดขึ้นลงเบาๆ คนที่ถูกปลุกเร้า สติก็เริ่มขาดหายและเริ่มทำตามความต้องการของตัวเองด้วยการขยับกายขึ้นลงบนแก่นกาย ความเสียวและจุกจากท่านี้ทำให้น้ำตาของภวินไหลลงมาอาบแก้ม
“ซี๊ดดดด…แม่งรัดฉิบหาย”
