บทที่ 39 ก่อนที่จะคุยเรามาสนุกกันก่อนดีกว่า

“มาเดี๋ยวฉันอุ้มเทลไปนอนเอง”

แม้จะพูดด้วยเสียงเคร่งขรึมแต่ในใจของเขาตอนนี้รู้สึกเป็นห่วงแขนเล็กที่อุ้มเจ้าแสบของตัวเองว่าจะปวดหรือเปล่า

“อือออ”

เทลที่หลับอยู่ในอ้อมกอดของภวินแล้ว แต่พอพ่อแบบเขาจะไปดึงมาอุ้มกับไม่ยอมปล่อย

“เดี๋ยวผมพาเทลขึ้นไปนอนเองครับ”

ภวินไม่รอคำตอบจากคนเป็นพ่อของเด็ก เขาก้าวข...