บทที่ 42 เหอะ!! คนแก่ก็แบบนี้แหละ

“ง้านยอบหน้านอนห้องเจลนร้าค้าบ”

“ได้ๆ พี่สัญญาถ้าได้นอนอีกพี่จะนอนห้องเทล” ภวินลูบผมนุ่มของเทลเบาๆ พร้อมกับยิ้มแห้งให้

“เจ้านายรับกาแฟหรือข้าวต้มดีครับ”

“ข้าวต้มแล้วกัน เอาให้วินด้วยถ้วยหนึ่ง”

“แต่ผมจะกลับแล้ว”

“ม่ายอาวปี๋วิงอยู่ก่อง”

ดูเหมือนว่าคนที่มีปฏิกิริยาจะหลังจากได้ยินว่าภวินจะกลับ จะเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ