บทที่ 55 แต่งงานกันนะ

“พ่อก็คิดถึงเทลครับ”

เสียงพูดคุยที่ดังตามหลังมาทำให้ภวินอดยิ้มไม่ได้ ไม่นานหมอที่ดูแลไข้ของตรินก็เข้ามาดูอาการ ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีอาการแทรกซ้อนอะไรพักฟื้นอีกสักสองวันก็คงจะหาย

“ถูกยิงแค่นี้สลบไปสามวันยังฝึกมาไม่พอจริงๆ”

“คนนะครับไม่ใช่มนุษย์เหล็ก ถูกยิงจะเดินได้ทันมีเลย”

คำพูดนี้ไม่ใช่ของลูกชา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ