บทที่ 61 มะ..ม่าย..อย่า...หยุด...อึก

“อ้ายยยแซ็กกกกูอยากหนีปายกายยยยกายเลย…อึก!!” เทลที่กำลังเมามายไร้สติกอดคอเพื่อนสนิทมาพูดใกล้ทำให้ใบหน้าทั้งคู่แทบจะแนบชิดกัน

เสียงเมามายของคนที่นั่งไม่ห่างจากหยางจงมากทำให้เขาหันไปมอง ถึงจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพูดอะไรเพราะมันเป็นภาษาถิ่นของประเทศนี้ไม่ใช่ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาจีนที่เป็นของบ้านเกิดเลยทำให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ