บทที่ 3 เรธ x ไอรีน 3 - ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่น
เรธพอจะจับอาการทางสายตาของไอรีนออกแต่สิ่งที่เขาตอบโต้ได้มีเพียงคาแรคเตอร์ของความนิ่งขรึมและท่าทางที่เย็นชา ผิดกับภายในใจที่กำลังรู้สึกสนุกกับเกมนี้อยู่ไม่น้อย และยิ่งเมื่อเขาได้เห็นไอรีนตัวจริงอยู่ตรงหน้า ก็อดยอมรับไม่ได้เลยว่าเธอสวยมาก สวยจนอยากจะลากขึ้นเตียงไปกระแทกไม่ให้ได้นอนสักสามวันสามคืน
แต่สุดท้าย เรธกลับเลือกที่จะเก็บอาการซ่อนความต้องการของตัวเองเอาไว้ ทำสีหน้าเรียบนิ่ง เล่นละครตบตาเธอต่อไป
“คุณอายุ 32 สินะ” เธอมองไปที่แฟ้มประวัติที่วางอยู่แล้วดึงสายตากลับจ้องหน้าเขา
“แก่ แถมมากกว่าฉันหลายปี แต่ถึงอย่างนั้นฉันจะไม่เรียกคุณว่าคุณพี่หรอกนะ”
“พรืดด..อ๊ะ! ขอโทษครับ!” เรธยกกำปั้นรีบปิดปากพร้อมเอ่ยขอโทษทันทีที่เผลอหลุดขำออกมาให้กับท่าทางของไอรีน จนเรียวคิ้วสวยขมวดเข้าหากันด้วยความไม่พอใจ
เขากล้าดียังไงหัวเราะใส่เธอ
ไอรีนเม้มปาก แต่ก็เพราะเขาหล่อมากหรอกนะ พอให้อภัยได้
“ค่ะ ครั้งนี้ฉันจะให้อภัยคุณ แต่บอกไว้ก่อนเลยว่าฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นคุณนะคะ อย่ามาหัวเราะใส่ฉันอีก”
สายตาคมมองร่างบางที่มองเขาด้วยสายตาเย็นเฉียบ เธอเป็นคนสวยที่ดูน่าขนลุกจริงๆ โดยเฉพาะตอนที่ยืนมองคนอื่นร้องทรมานเจียนตายด้วยสีหน้านิ่งๆ นั่น แสดงว่าบ้านนี้ก็คงฝึกลูกสาวมาโหดพอสมควร
เขาก็หลงนึกว่าจะเป็นแค่คุณหนูผู้อ่อนต่อโลกคนหนึ่งแท้ๆ แต่สงสัยจะคิดผิด
“ครับ ขออภัยครับ คุณหนูเชิญเรียกผมได้ตามที่คุณหนูอยากเรียกเลยครับ” เขาพูดพร้อมสบสายตากับไอรีนนิ่ง
ทว่าดวงตาคมที่จับจ้องมาที่ใบหน้าเธอ ทำเอาใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ แต่ถึงแบบนั้นเธอก็สู้ตาเขา มองกลับด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่ต่างกัน
“ถ้างั้นต่อจากนี้ฉันก็ขอฝากชีวิตของฉันที่เหลือไว้กับคุณด้วยนะคะ”
“หากฉันเป็นอันตรายแม้แต่เพียงเสี้ยวเดียว คุณต้องชดใช้ด้วยชีวิต คุณจะรับได้รึเปล่าคะ?”
เธอถามย้ำ แม้ว่าก่อนสมัครทุกคนจะรู้ถึงข้อนี้ดีอยู่แล้วว่าหากปกป้องเธอได้ไม่ดี ก็มีแต่ต้องชดใช้ด้วยชีวิตเท่านั้น
“รับทราบครับ ต่อไปนี้ผมจะดูแลคุณหนูไม่ให้ห่างสายตาแม้แต่วินาทีเดียวเลยครับ”
เขามองเธอนิ่งและนานมาก มากจนหัวใจเธอเต้นตึกตักจนนึกรำคาญตัวเองที่ใจง่าย หวั่นไหวอะไรกับสายตาคมตรงหน้าขนาดนั้น
แต่ก็นั่นแหละ ตั้งแต่เธอเลิกกับแฟนเก่าเมื่อหลายปีก่อน ก็ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนสะดุดตาเธออีกเลยจนกระทั่งได้เจอเรธ เขาหล่อกว่าแฟนเก่าเธอซะอีก
ไอรีนกระแอมเล็กน้อย เมื่อรู้สึกว่าเขามองหน้าเธอนานเกินไป จนเธอต้องเป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีสายตาคมของเขาแทน แล้วลุกขึ้นยืน
“ถ้างั้นตามฉันมาค่ะ ฉันจะพาเดิมชมบ้านและอธิบายกฎของตระกูลโรเซลให้ฟังเอง”
“อ๊ะ! แต่ถ้าคุณคิดตุกติกหรือแอบขโมยของ ขอให้หยุดความคิดนั้นไม่เลยนะคะ เพราะบ้านหลังนี้มีระบบรักษาความปลอดภัยให้กับสิ่งของมีค่าทุกชิ้น”
“ครับคุณหนู” เรธรับคำหน้านิ่ง ถึงแม้ตระกูลโรเซลจะรวยมากก็จริง แต่ตระกูลฟาเรนต์ของเขาก็รวยไม่แพ้กันหรอก ไอรีนเดินผ่านเรธที่ยืนอยู่ กลิ่นกายเขาหอมสะอาดมาก มากจนเธอรู้สึกแปลก ๆ
เธอคงแพ้ให้กับผู้ชายหน้าตาหล่อจริงๆ นั่นแหละ
“ถะ..ถ้างั้นก็ตามมาค่ะ”
เรธจับจ้องไปยังร่างบางตรงหน้าที่ปกปิดอาการทางสายตาไม่มิด
เอาตรงๆ เขาก็พอรู้ตัวว่าหน้าตาตัวเองเป็นที่นิยมของสาว ๆ มากแค่ไหน มันก็เลยยิ่งทำให้เขารู้สึกสนุกไง ถ้าทำให้คุณหนูไอรีนคนนี้มาตกหลุมรักบอดี้การ์ดปลอม ๆ อย่างเขาที่หวังเข้ามาเพื่อทำลายตระกูลโรเซสของตัวเอง
ไอรีนเดินนำหน้าแนะนำกฎเหล็กของตระกูลโรเซลให้กับเรธฟังด้วยตัวเอง ด้านหลังของเธอไม่ได้มีแค่เรธ แต่ยังมีลุงเดชาและสาวใช้ส่วนตัวของเธออีก2คนที่เดินตามมา
“คนที่จะเข้าบ้านหลังนี้ได้ หนึ่ง ต้องเกี่ยวข้องกับตระกูลโรเซลหรือแก๊งโรเซลเท่านั้น สอง คนใช้ทุกคนจะใส่หูฟังเพื่อสื่อสารกัน ส่วนของนายไม่ต้องใส่ เพราะนายรับใช้ฉันแค่คนเดียว”
“ครับ”
“สาม หากมีบุคคลอื่นนอกเหนือจากฉัน พ่อ นาย ลุงเดชา และแม่บ้านสองคนนี้ เข้ามาบริเวณนี้เมื่อไหร่ ให้ถือว่าเป็นบุคคลอันตรายและนายสามารถฆ่าพวกเขาได้ทันที” ไอรีนชี้เรียวนิ้วไปยังพื้นที่ส่วนตัวของเธอ
เนื่องจากบ้านมีขนาดใหญ่ ทุกส่วนของบ้านจึงต้องจำกัดคนเข้าถึงเพื่อความเป็นระเบียบและความปลอดภัย ส่วนพื้นที่ของเธอก็จะเป็นส่วนด้านขวาของบ้านที่ไม่ได้ห่างจากส่วนกลางของบ้านเท่าไหร่ แต่จะมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสามารถเข้าถึงพื้นที่ส่วนตัวของเธอได้
“รับทราบครับ” เรธรับคำด้วยท่าทางเคร่งขรึมหากแต่สายตาของเขาลอบมองทุกอย่างอย่างละเอียด เก็บข้อมูลของบ้านหลังนี้ไปในตัว เผื่อวันใดที่บุกเข้ามาก็จะได้รู้ว่าเขาควรจะไปตามหาเธอได้จากตรงไหนก่อนดี
หลังจากพาชมรอบบ้านจนทั่ว ไอรีนก็ให้สาวใช้กลับไปทำงานของตนเอง รวมถึงให้เดชากลับไปด้วยเช่นกัน
“ตามฉันมา”
