บทที่ 8 เรธ x ไอรีน 8 - ผู้ชายคนนั้นแฟนเก่าฉันเอง
“ไม่หรอกครับ ผมแค่ไปสอบถามบาร์เทนเดอร์มา ว่าคุณหนูไอรีนชอบดื่มไวน์อะไร บาร์เทนเดอร์ก็แนะนำไวน์ชนิดนี้มาครับ” เรธแก้ตัว มองใบหน้าสวยที่เพียงส่งยิ้มให้เขาเท่านั้น
“เหรอ” เธอมองเขายิ้ม ๆ และเรธไม่รู้ว่าภายใต้รอยยิ้มแสนหวานของเธอ เขาได้ทำผิดอะไรให้เธอจับผิดไปแล้วบ้าง
“นายมีไหวพริบดีนะ ฉลาด” ไอรีนกล่าวชม เรธได้ยินแบบนั้นก็โล่งใจ นึกว่าตัวเองจะโดนสงสัยเข้าให้แล้ว คราวหน้าเขาต้องระวังตัวมากกว่านี้
หลังจากนั้นไอรีนที่จมอยู่กับกองเอกสารอยู่หลายชั่วโมงโดยมีเรธคอยช่วยเติมไวน์ส่งให้เธอ
“เหมือนคุณหนูจะเมาแล้วนะครับ”
“ครายมาว”
ใบหน้าหล่อส่ายหน้าเอือม มองไวน์ที่เธอดื่มไปคนเดียวจนแทบจะหมดขวด ก็ถือว่าเธอเป็นผู้หญิงที่คอแข็งพอควรอยู่เหมือนกัน
“ไม่มาวสักหน่อย อืม..งานเสร็จละ เดี๋ยวฉันจะลงไปดื่มข้างล่างต่อ พยุงที”
“แต่คุณหนู…“
“อย่าขัดคำสั่งฉันเรธ”
เสียงของไอรีนเข้มขึ้นมา เรธจึงทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากช่วยประคองไอรีนเดินลงไปชั้นล่างที่เป็นผับ ผู้คนมากมายต่างมาใช้บริการกันอย่างหนาแน่น และส่วนใหญ่ก็มีแต่ลูกค้ากระเป๋าหนักๆ ทั้งนั้น เพราะผับโรเซลขึ้นชื่อเรื่องบริการที่เป็นเริศ ทั้งเหล้า อาหาร หรือแม้แต่เด็กเอนเตอร์เทนก็ถูกคัดสรรมาอย่างดี ถือเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของกิจการผับในเครือฟาเรนต์ของเขา
“แก ผู้ชายคนนั้นหล่อมากเลยอ่ะ!”
“ใส่ชุดสูทมาผับเนี่ยนะ แต่มันโคตรจะดูดีเลยไม่ใช่เหรอ?”
“บ้าไปแล้ว ผู้ชายคนนั้นหล่อเป็นบ้า! อยากได้จัง”
เสียงสาวๆ ในผับดังก้องไปทั่วหูของไอรีน ใบหน้าสวยทำหน้านิ่วคิ้วขมวด เธอหันไปมองเรธที่เดินพยุงเธอด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ขนาดทำหน้านิ่งสาวๆ ยังหลงเขาขนาดนี้เลยสินะ
“นี่เรธ”
“ครับคุณหนู”
“นายเป็นของฉันนะรู้ไหม นายห้ามมีแฟนและต้องเป็นของฉันคนเดียวนะรู้รึเปล่า”
สายตาคมมองร่างบางที่ใช้นิ้วชี้จิ้มมาตามลำตัวของเขาอย่างกับตัวเขาเป็นสินค้าชนิดหนึ่ง
“ถ้าตามกฎของบอดี้การ์ดก็ใช่ครับ”
“ไม่เอาตามกฎนั้นสิ ชีวิตจริงนายก็เป็นของฉัน”
“คุณหนูชอบผมเหรอครับ?”
“อืม อยากได้สุดๆ” ความเมาทำให้เธอพูดออกไปแบบนั้น
แต่เรธแทบจะหลุดขำออกมาให้กับความตรงไปตรงมาของไอรีน ท่าทางของเธอตอนนี้ช่างน่ารักน่าเอ็นดูไม่น้อยเลยจริงๆ
“ไอรีน!”
สายตาคมละสายตาจากร่างบางและหันไปโฟกัสกับชายร่างสูงคนหนึ่งที่กำลังเดินเข้ามาทักทายไอรีนด้วยรอยยิ้ม
เรธรีบเอาตัวเองเข้าประจันหน้าทันที
“หลบไป”
ชายคนนั้นทำหน้าไม่สบอารมณ์ใส่เรธ ร่างสูงมองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายคงจะเป็นลูกหลานคนรวยของบ้านไหนสักบ้านแน่ๆ
“เรธหลบไป” ไอรีนเอ่ยสั่ง ทำให้เรธต้องกลับมายืนขนาบข้างร่างบางอีกครั้ง ก่อนจะมองทั้งสองที่ต่างทักทายกันด้วยรอยยิ้ม
“ไม่เจอกันนานเลยนะไคล์ สบายดีสินะ”
“อื้ม ไอสบายดีไหม?”
“ก็อาจจะดี”
“แล้วนี่?” ไคล์ชี้มาทางเรธพร้อมสีหน้าที่บ่งบอกถึงการเหยียดนิดๆ
“อ่า นี่เรธ เป็นบอดี้การ์ดของไอเอง”
“อ๋อ บอดี้การ์ด..” เรธมองอีกฝ่ายที่มองเขาด้วยการยิ้มเยาะ แน่นอนว่าเขารู้ว่ามันคือการเหยียดฐานะกลาย ๆ
“ไปดื่มด้วยกันหน่อยไหมไอ ตั้งแต่เราเลิกกัน ผมก็ติดต่อไอแทบไม่ได้”
“ก็ได้นะ ไม่ติด” ไอรีนตอบรับอย่างง่ายดาย
แต่ไม่รู้ทำไมเรธถึงรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา
ยิ่งตอนที่ไคล์เข้ามาโอบเอวบางๆ ของไอรีนต่อหน้าเขาแล้วพาตัวออกไป ภายในใจมันก็เดือดพล่านไปหมด จนเขาต้องรีบเดินตามไปคว้าร่างบางมาไว้กับตัวเอง
“ขอโทษนะครับ แต่เพื่อความปลอดภัยของคุณหนูไอรีน ผมต้องเดินเคียงข้างเธอเพื่อป้องกันอันตรายครับ”
เรธเอ่ยบอกกับไคล์ แน่นอนว่าอีกฝ่ายก็ดูจะโมโหไม่น้อย ที่จู่ๆ ก็โดนกระทำแบบนี้
“มึงรู้ปะว่ากูเป็นใคร” ไคล์มีสีหน้าไม่พอใจ และไม่ทันที่เรธจะโต้ตอบอะไร ไอรีนก็เอ่ยพูดขึ้นมาก่อน
“ไม่เป็นไรเรธ ไคล์ไม่อันตราย เขาเป็นแฟนเก่าฉันเอง แถมที่นี่ก็เป็นผับของฉัน เพราะงั้นวางใจเถอะ ที่นี่ปลอดภัย”
คำพูดของไอรีนยิ่งทำให้เรธหงุดหงิดขึ้นมาอีก
ปกติเธอเอาแต่อยากติดหนึบกับเขา ไหงตอนนี้เธอดันไปกับผู้ชายอีกคนได้อย่างง่ายดาย แถมยังพูดจาปกป้องมันอีกต่างหาก
เหอะ! คงจะเป็นเพราะว่าแฟนเก่าสินะ
“รับทราบครับ”
เรธทำอะไรไม่ได้มาก นอกจากจะปล่อยให้ไอรีน ตกไปอยู่ในอ้อมกอดของแฟนเก่าเธออีกครั้ง
ไคล์หันกลับมายิ้มเยาะราวกับกำลังเยาะเย้ยเขา ใบหน้าหล่อได้แต่ขบกรามแน่นให้กับท่าทีผยองของไคล์ แต่ถึงอย่างนั้นแล้วเขาก็ทำได้แค่ทำหน้านิ่งและเดินตามหลังทั้งสองคนไปเท่านั้น
