บทที่ 16 ตื่นมาแล้วดื้อ

 “ฮ…เฮียก็ออกไปสิ!” ลัญชนารีบสวนเสียงแข็งแต่สองพวงแก้มกลับแดงซ่านร้อนผ่าวยิ่งกว่าพริกสิบเม็ด ทำเอาคิเลียนเกิดนึกหัวเราะเบาๆ

  “ว้าา… ทำไมพอตื่นขึ้นมาแล้วดื้อจัง ไม่เห็นเหมือนเมื่อคืนเลย ที่พูดอะไรก็เชื่อฟัง บอกให้อยู่ท่าไหนก็อยู่…”

 “หยุดเลยนะ!”

 มือบางรีบยกมือขึ้นปิดปากคนพูดจาเหลวไหลด้วยความเร็ว ก่...