บทที่ 20 ไม่ชอบใจ

ส่วนคิเลียน… ผู้ที่ชื่อถูกเอ่ยกลางบทสนทนายิ่งแล้วใหญ่ เมื่อเขาเอาแต่นั่งเงียบ ท่าทางเหม่อลอย ดวงตาคมคู่นั้นเอาแต่เหลือบมองไปยังประตูราวกับรอใครบางคน ความร้อนรนฉายชัดบนใบหน้า ทำให้เพนน่าที่แอบมองอยู่เป็นพักๆ เริ่มรู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง

 สงสัยต่อไปคงจะปล่อยให้คิลอยู่กับยัยเด็กนั่นตามลำพังไม่ได้แล้วสิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ