บทที่ 23 เห็นเฮียก็ไม่คิดจะทักแล้วเหรอ

เมื่อเห็นว่าทั้งคู่ค้างสายกันยาวนานถึงห้าชั่วโมง… ความหงุดหงิดและหึงหวงก็พวยพุ่งขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ มือหนากำโทรศัพท์แน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาว ยิ่งคิดก็ยิ่งแทบทนไม่ได้ เขาไม่ชอบสายตาของไอ้เด็กคนนั้นที่มองลัญชนา ไม่ชอบความสนิทเกินเพื่อนที่เห็นทุกครั้ง ไม่ชอบเลยสักนิด…

 และที่หัวใจเขากลัวที่สุด… กลัวว่...