บทที่ 25 รอยยิ้มของเธอ

เพนน่าชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะปรับสีหน้ากลับมาเป็นรอยยิ้มเสแสร้งอย่างที่ถนัด กัดฟันกลั้นความรู้สึกไว้ไม่ให้แสดงออกทางสีหน้า พยายามดึงตัวเองกลับเข้าสู่บทบาทของ แฟนสาวที่แสนเข้าใจ

 “ก็เพนคิดถึงคิลนี่คะ ช่วงนี้เราไม่ค่อยได้ใช้เวลาร่วมกันเลยนะคะคิล…”

 เสียงหวานคลอเคลียอยู่ข้างหู คนฟังกลับนิ่งเงีย...