บทที่ 26 กลัวหัวใจตัวเอง

เขารู้ดีว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้ อย่างน้อยวันนี้เขาก็ทำให้ลัญชนากลับมายิ้มได้อีกวัน แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

 “ส่วนนี่…”

 เสียงของชนกันต์ดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่มือใหญ่จะหยิบกล่องบางอย่าง ออกมาจากถุงช๊อปปิ้งแล้วยื่นมันให้กับเธอ

 “ถือว่าของขวัญสำหรับวันนี้ ที่นัญยอมออกมาเที่ยวกับเราก็แล้วกัน”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ