บทที่ 29 อย่ามาลองดีกับเฮีย

มุมปากหยักยกขึ้นเป็นรอยยิ้มคล้ายผู้ชนะที่รู้ทัน มองเห็นช่องว่างในกำแพงใจเธอ ลัญชนาได้แต่เม้มปากแน่น เถียงต่อไม่ออกในเมื่อเขาหน้าด้านหน้าทนได้ขนาดนี้

 เหอะ… เชื่อฟังตายแหละ

 เธอคิดในใจอย่างหงุดหงิด ตั้งแต่โตมาด้วยกันก็เห็นแต่ฟังต่อหน้า พอลับหลังก็ทำตรงข้ามกับทุกอย่างที่พ่อแม่สอน แล้วทีแบบนี้ล่ะเสแสร้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ