บทที่ 35 นัญไม่อยากอยู่กับเฮียเหรอ

ลัญชราชะงักไปชั่วอึดใจ น้ำตาแทบจะไหลออกมาทันที กับคำพูดนั้น น้ำเสียงนั้น มันเต็มไปด้วยความจริงใจที่เธอไม่เคยคาดคิดว่าจะได้ยินและได้สัมผัสจากเขาเลยด้วยซํ้า 

 มือเล็กค่อยๆยกขึ้นกอดตอบเขาอย่างแผ่วเบา คางมนแนบลงบนไหล่กว้าง หลับตาลงเหมือนจะเก็บวินาทีนี้ไว้ในหัวใจให้เนิ่นนาน

 “เรากลับบ้านกันเถอะนะคะ…”

 เส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ