บทที่ 40 ที่ที่หนึ่ง

คิเลียนลอบมองคนข้างๆ อยู่เป็นระยะ แววตานิ่งสงบเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนเมื่อเห็นเธอคลายยิ้มเบาๆ ออกมาโดยไม่รู้ตัว เขาไม่ได้ตอบโต้อะไร เพียงแค่ขับวนรอบดอนเมืองช้าๆ ให้เธอได้ผ่อนคลายอย่างเต็มที่ แม้เส้นทางจะเริ่มไกลออกจากตัวเมืองไปทีละน้อย แต่เธอก็ไม่ได้บ่นเหมือนเคย ไม่ได้แม้แต่จะหันมาสงสัย

 เพราะในวินาทีนั้...