บทที่ 42 ความรักของเรา

เสียงของเขาแทบกลืนไปกับเสียงธารน้ำที่ไหลอยู่ไม่ไกล บรรยากาศโดยรอบยังคงนิ่งสงบ มีเพียงความเงียบที่คล้ายจะขยายให้คำพูดของเขาชัดเจนยิ่งขึ้น

 ลัญชนาเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง สบตาเขาในแววตาที่เฝ้ารอคำตอบ ทั้งที่ปากไม่ได้ตอบคำถามของเขาว่าอยากรู้รึเปล่า

 คิเลียนยิ้มจางๆ ก่อนจะละสายตาไปมองกลีบดอกลาเวนเดอร์ที่ลู่ต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ