บทที่ 50 คนที่มันเป็นไปไม่ได้

แกร๊ก…

 เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้นเบาๆ ลัญชนาเดินออกมาในชุดนอนขาสั้นตัวบาง สีเนื้อผ้าช่วยขับผิวขาวเนียนของเธอให้ดูโดดเด่นในแสงไฟสลัว ฝีเท้าของเธอชะงักลงแทบในทันที เมื่อสายตาสบเข้ากับนัยน์ตาคมกริบของใครบางคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา

 เฮียคิเลียน…

 เขานั่งพิงพนัก เอนกายเล็กน้อยในท่วงท่าราวกับราชสีห์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ