บทที่ 58 เปลี่ยนจากกินข้าวเป็นกินตับ

พอฉันหยัดกายลุกขึ้นจากเก้าอี้ เฮียคิลถึงกับนั่งไม่ติด รีบส่งเสียงสั่นๆ แววตาเต็มไปด้วยความกังวลทันที เหมือนกลัวว่าฉันจะหนีไปไหน จนฉันต้องหันกลับมาจ้องหน้าเขาพร้อมกับสั่งเสียงเรียบ

 “นั่งลงตรงนั้นเลยค่ะ”

 พูดจบ ฉันก็เดินไปอีกซอกหนึ่งของห้องนั่งเล่น เพื่อหากล่องปฐมพยาบาลมาทำแผลให้เขา พอกลับมาก็เห็นเฮี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ