บทที่ 34 .

(“ไม่ได้! เอ่อ...พอดีร้านมันพึ่งเปิดใหม่น่ะที่จอดรถเลยน้อย ส่วนที่บ้านฉันก็จอดไม่ได้ด้วยเพราะเพื่อนพ่อจะมา เธออย่าขับมาเลยหาที่จอดรถลำบากเปล่าๆ”)

ฉันขมวดคิ้วงุนงงกับน้ำเสียงที่แปลกไปของเพื่อน แต่เพียงเวลาไม่นานไวโอก็ปรับโทนเสียงให้เป็นปกติตามเดิม

“โอเคๆ เอาตามนั้นก็ได้” ฉันตอบรับอย่างจำยอม เพราะในเม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ