บทที่ 48 .

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก

“ไวท์ตื่นหรือยังลูกลงมาทานข้าวเช้าได้แล้ว เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ”

“อื๊อออ” ฉันส่งเสียงงึมงำอยู่ในลำคออย่างงัวเงีย เมื่อถูกรบกวนการนอน เมื่อคืนฉันจำได้ว่าฉันกับพี่นาวา...

เฮือก!

“อ๊ะ!” เพราะดีดตัวลุกขึ้นนั่งเร็วเกินไปจึงทำให้ฉันรู้สึกเจ็บไปทั้งร่างกายแทบทุกสัดส่วน

“ไวท์ได้ยินแม่มั้ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ