บทที่ 61 ตอนที่ 10

“ก็กลับบ้านไปกินข้าว” เขายังหวังคำตอบดีๆ จากฉันอีกหรือไง ก็มีให้แค่คำนี้แหละ

ถ้ายอมกลับไปตั้งแต่ตอนแรกป่านนี้กินอิ่มนอนหลับไปนานแล้ว ไม่ต้องมานั่งหิ้วท้องรอฉันแบบนี้หรอก

“ไปกินข้าวเป็นเพื่อนพี่หน่อย ถือว่าเป็นค่าจ้างที่พี่ช่วยเป็นไม้กันหมาให้ไง”

อ๋อ...ที่แท้ก็ทำดีหวังผลนี่เอง

และช่างโชคร้ายที่ฉันดัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ