บทที่ 92 ตอนที่ 41

“พ่อขาๆ ข้าวหอมอยากกินเค้ก” ฉันมองเห็นภาพตัวเองในวัยเด็กที่กำลังเขย่ามือเรียกของผู้เป็นพ่อ ดวงตากลมโตใสซื่อคู่นั้นก็มองจ้องไปที่ขนมเค้กหน้าตาน่าทานชิ้นหนึ่ง

มันอยู่ในตู้กระจก แน่นอนว่าฉันไม่สามารถหยิบออกมาได้ นอกเสียจากอ้อนให้พ่อซื้อให้ แล้วพนักงานจึงจะหยิบออกมา

“มันไม่มีประโยชน์ พ่อว่าเราไปซื้ออย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ