บทที่ 19 ขายครั้งที่ 18 - ฮันนีมูน

“อื้ออ”

อลิษาขยับหน้าหนีบางอย่างนุ่มนิ่ม ที่แตะลงมาบนแก้มรบกวนการนอน ดวงตาสองข้างปิดสนิทแต่คิ้วกลับขมวดเป็นปม ส่งเสียงครางอื้ออ้าเพราะความขัดใจออกมาเป็นระยะ

“อื้อ อย่าค่ะ”

“ลิษา ตื่นได้แล้วครับ”

“ลิษาง่วงค่ะ อื้อ” ผู้บริหารคนเก่งงอแงเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ “คุณหมออย่ากวนสิคะ”

“ผมไม่ได้กวน แต่มันส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ