บทที่ 42 ตอนที่ 41 - ไม่รักก็คือไม่รัก

“เจน”

“อ้าว คิน?”

ญาณินเบิกตากว้างมองคนที่มายืนอยู่ด้านหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ด้วยความตกใจ ก่อนที่ความตกใจนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มหวาน

“ตกใจหมด”

“ขอโทษนะ” ปลัดหนุ่มเอ่ยขอโทษ มองใบหน้าหวานซึ้งด้วยดวงตาประกายระยิบระยับจนคนถูกมองต้องหันหน้าหนี “เรามาเยี่ยมชมพู่”

“อะ...อื้อ เข้าไปสิ”

“แล้ว.....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ