บทที่ 10 เราเกลียดนาย...

“แล้วจะนั่งได้ไหม จะต้องเหยียดขาหรือเปล่า”

ณริศถามต่อ สีหน้ายังคงเป็นกังวลว่าหล่อนจะจัดการเองได้อย่างไร

“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ออกไป”

“งั้นจะอยู่หน้าห้องน้ำรอ ถ้าเสร็จก็ตะโกนบอกนะ”

ณริศสั่งกำชับก่อนจะหันหลังเดินออกไปแล้วดึงประตูปิดให้ ปริศยาค่อยๆ รูดซิปกางเกง จากนั้นก็ค่อยย่อตัวลงนั่งด้วยความยากลำบาก เ...