บทที่ 102 คุณนนท์นอนด้วยกันดีกว่า...

“ปุณจะแกล้งแต่งงานด้วยก็ได้นะ”

ธานนท์แกล้งแหย่มองใบหน้านวลใสไร้มารยาด้วยสายตาชนิดที่ไม่เคยใช้มองใครมาก่อน หัวใจรู้สึกเต้นเร้าด้วยเหตุผลกลใดก็ไม่อาจทราบได้

“โอ้ย ไม่เอา เราแกล้งเป็นแฟนกันนี่ก็รอดตัวดีถมเถแล้ว แกล้งเป็นแบบนี้ไปเรื่อยตลอดกาลเลยถ้าคุณนนท์ต้องการ”

เสียงคนตัวบางเอ่ยพลางทำท่าแลบลิ้นเลียปาก...