บทที่ 28 นายณริศหงอกับนายเปรียวคนเดียว...

“เปรียว อย่าซ้อมริศ...โอ๊ย...หยุดๆ ริศยอมแล้ว...อูยย”

เสียงณริศร้องห้ามเสียงหลง ร่างสูงพยายามปกป้องตัวเองอย่างเต็มที่อยู่บนโซฟา

ไอ้เปี๊ยกลูกน้องจอมทะเล้นของปริศยา ซึ่งกำลังนำอาหารมาส่ง ต้องหยุดชะงักเท้าอยู่ตรงหน้าประตูที่เปิดอยู่ ภาพที่นายเปรียวกำลังนอนทับไปบนร่างของนายณริศพร้อมกับกำปั้นหนักซัดตุบตั...