บทที่ 7 คำสั่งที่ขัดไม่ได้...

<strong>          ณริศจอดเรือ</strong>ตรงชายหาดหน้าบ้านส่วนตัวของเขา จากนั้นชายหนุ่มก็ก้มลงจะช้อนตัวปริศยาที่เวลานี้ใบหน้างามของหล่อนนั้นแดงก่ำด้วยความโมโหและหงุดหงิด หากหญิงสาวก็ผลักอกเขาออก

“ไม่ลง! ขับกลับไปเดี๋ยวนี้เลย ก่อนที่จะมีโมโห!”

เสียงขุ่นเขียวตะคอกออกมา ดวงตาดุเอาเรื่องนั้นจ้องมองหน้าณริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ