บทที่ 79 นายเปรียว...เจ้าแม่ตัวจริง (ณริศ & ปริศยา)

“เฮ้ย มึงเอานังคนสวยนี่ไปขังไว้ตรงกระท่อมโน้น แล้วมึงสองคนเฝ้าอยู่ตรงหน้ากระท่อม”

เสียงไอ้หัวหน้าโจรตะคอกสั่งลูกน้องร่างผมเกร็งสองคนของมัน คราวนี้ปริศยาแกล้งเดินกระหย่องกระแหย่งทำท่าอ่อนแอเหมือนกับผู้หญิงบอบบาง หญิงสาวยอมให้มันลากจูงตรงไปยังกระท่อมที่ถูกปลูกด้วยไม้หยาบ ตรงด้านหลังเกาะ หากในใจนั้นนิ่...