บทที่ 8 คำสั่งที่ขัดไม่ได้...

“เจ็บไหมเปรียว”

เสียงห้าวเอ่ยถามขึ้นเบาๆ ปริศยายังคงหลับตาอยู่อย่างเงียบๆ หญิงสาวรับรู้ถึงมือใหญ่ที่เอื้อมมากุมมือที่วางอยู่ข้างตัวของหล่อนบีบเบาๆ อย่างปลอบใจ

“ขึ้นไปทำอะไรบนนั้น”

ณริศเห็นคนเจ็บเงียบไป เขาถามขึ้นเป็นการชวนคุย นึกแอบกลัวว่าหล่อนจะสลบไสลไปต่อหน้าต่อตา เขายิ่งไม่คุ้นเคยกับการมีคนป่วยใ...