บทที่ 99 แกล้งแต่งงานกันไหม (ธานนท์ &ปุณวรางค์)

“ประจำถ้าหากเข้ามากรุงเทพฯ อันที่จริงก็ตั้งแต่สมัยเป็นเด็กแล้วล่ะ คุณแม่บังคับให้ไปด้วย”

เขาเอ่ยตอบโดยไม่หันมามอง ปุณวรางค์ลอบมองใบหน้าด้านข้างที่ดูสบายๆ ของเขา ร่อยรอยโกนหนวดเคราเป็นรอยเขียวจางดูสะอาดเกลี้ยงเกลา ผิวขาวจัดยิ่งนักใบหน้ายามนิ่งแบบใช้สมาธิเช่นนี้ดูสมชายชาตรียกเว้นเวลายิ้มเยื้อน ริมฝีปา...